Open Source (otwarte oprogramowanie) to odłam ruchu Free Software (wolne oprogramowanie), którego celem jest istnienie swobodnego dostępu do oprogramowania dla wszystkich zainteresowanych.

opensourceOficjalna definicja Open Source została stworzona w 1997 roku przez organizację Open Source Initiative. W większości oparta jest ona na wspomnianej powyżej idei wolnego oprogramowania, która zapewnia swoim użytkownikom prawo do legalnego oraz darmowego uruchamiania, kopiowania, rozpowszechniania, analizowania, modyfikacji oraz ulepszania i rozbudowy istniejących produktów.


Open Source ma wiele do zaoferowania światowi biznesu. Jego główne zalety to:

Niezawodność

Otwarte oprogramowanie oznacza zwiększone bezpieczeństwo – ponieważ kod źródłowy jest wystawiany na widok publiczny, jego użytkownicy sprawdzają go z ekstremalną dokładnością. Błędy są natychmiastowo wykrywane i poprawiane. Z tego powodu niezawodność aplikacji Open Source jest bardzo wysoka w porównaniu do zamkniętych, własnościowych programów. Obala to mit rzekomego braku profesjonalizmu otwartego oprogramowania.

Szybkość rozwoju oprogramowania

Podstawowa idea Open Source jest bardzo prosta – jeśli za pomocą Internetu programiści z całego świata mogą razem uczestniczyć w procesie ulepszania oprogramowania (poprawa błędów, rozbudowa funkcjonalności), gwarantuje to błyskawiczny rozwój aplikacji. Z tego powodu wytwarzany produkt jest w efekcie lepszy niż tradycyjny zamknięty model, gdzie tylko kilku programistów ma wgląd w kod źródłowy, a wszyscy inni muszą korzystać z gotowych, zamkniętych oraz uniemożliwiających wszelką modyfikację aplikacji.

Zmniejszenie kosztów ogólnych

Brak jakichkolwiek opłat licencyjnych sprawia, że całkowity koszt jest zdecydowanie niższy niż w przypadku komercyjnych rozwiązań. Praktycznie każdy może pobrać i użytkować wybraną aplikację. Opłacie podlega jedynie wdrożenie, szkolenie personelu oraz rozbudowa systemu. W konsekwencji wykorzystanie rozwiązań typu Open Source znacznie zmniejszy Twoje wydatki.

Niezależność od usługodawcy

Dzięki otwartości kodu nie będziesz już uzależniony od dostawcy Twojego oprogramowania. Praktycznie każdy programista czy też firma wdrożeniowa specjalizująca się w technologii, w której stworzona jest dana aplikacja, może świadczyć dalsze usługi dla Twojego przedsiębiorstwa.

Darmowa aktualizacja

W przypadku zamkniętych komercyjnych rozwiązań, oprogramowanie z czasem przestaje spełniać wymogi rynku. W takich sytuacjach wydawane są nowe wersje lub dodatki, za które klient musi zapłacić. Open Source gwarantuje stały, darmowy dostęp do najnowszych aktualizacji.

Wolne i Otwarte Oprogramowanie (WIOO)

Utrzymujemy poniższą definicję wolnego oprogramowania, by jasno wskazać, jakie warunki muszą zostać spełnione w stosunku do konkretnego programu, żeby można było go uznać za wolne oprogramowanie.

„Wolne oprogramowanie” to kwestia wolności, nie ceny. By zrozumieć tę koncepcję, powinniście myśleć o „wolności słowa”, a nie „darmowym piwie” [angielskie „free” znaczy najczęściej „wolny”, „swobodny”, ale może też oznaczać „darmowy”].

Wolne oprogramowanie to kwestia wolności użytkowników do uruchamiania, kopiowania, rozpowszechniania, analizowania, zmian i ulepszania programów. Dokładniej mówiąc, oznacza to, że użytkownikom programu przysługują cztery podstawowe wolności:

  • Wolność do uruchamiania programu, w dowolnym celu (wolność 0).
  • Wolność do analizowania, jak działa program, i dostosowywania go do swoich potrzeb (wolność 1). Warunkiem koniecznym jest dostęp do kodu źródłowego.
  • Wolność do rozpowszechniania kopii, byście mogli pomóc innym ludziom (wolność 2).
  • Wolność do udoskonalania programu i publicznego rozpowszechniania własnych ulepszeń, dzięki czemu może z nich skorzystać cała społeczność (wolność 3). Warunkiem koniecznym jest tu dostęp do kodu źródłowego.

Oprogramowanie nazywamy wolnym, jeśli jego użytkownicy mogą skorzystać z wszystkich powyższych wolności. Zatem powinniście mieć swobodę rozpowszechniania kopii, zmodyfikowanych bądź oryginalnych, za darmo bądź pobierając opłatę za dystrybucję, wszędzie i każdemu. Wolność robienia tego wszystkiego oznacza (między innymi), że nie musicie prosić o pozwolenie ani płacić za nie.

Powinniście mieć również wolność dokonywania zmian w programie i wykorzystywania ich prywatnie w pracy czy też dla rozrywki, bez wspominania nawet, że istnieją. A jeśli już opublikujecie dokonane modyfikacje, nie powinniście być zmuszeni do powiadamiania o tym kogokolwiek, w jakikolwiek sposób.

Wolność korzystania z programu oznacza wolność dla każdej osoby czy organizacji do używania go na dowolnego rodzaju systemie komputerowym, do dowolnego typu zadań, bez wymogu kontaktowania się w związku z tym z autorem czy jakimś innym konkretnym podmiotem. W tej wolności chodzi o cele użytkownika, nie o cele autora. Jako użytkownicy macie swobodę uruchamiania programu do swoich celów, a jeśli go rozprowadzacie, przekazujecie komuś innemu, to wówczas ta osoba może swobodnie korzystać z niego do własnych celów, a wy nie macie prawa narzucać mu swoich.

Wolność do redystrybucji kopii programu musi obejmować zarówno postaci binarne czy wykonywalne programu, jak i kod źródłowy, zarówno dla zmienionych, jak i niezmienionych wersji. (Rozpowszechnianie programów w postaci gotowej do uruchomienia jest konieczne dla zachowania wygody instalacji wolnych systemów operacyjnych). Nie szkodzi, jeśli nie da się utworzyć postaci binarnej czy wykonywalnej (ponieważ w niektórych językach programowania nie ma takiej możliwości), mimo to musicie mieć wolność do rozpowszechniania takich postaci, jeśli znajdziecie metodę ich utworzenia.

By wolności 1 i 3 (wolności do dokonywania zmian i publikowania poprawionych wersji) miały sens, musicie mieć dostęp do kodu źródłowego programu. Zatem dostępność kodu źródłowego jest warunkiem koniecznym wolnego oprogramowania. Zaciemniony „kod źródłowy” nie jest prawdziwym kodem źródłowym i nie liczy się jako taki.

Wolność 1 to także wolność do używania zmienionej wersji zamiast oryginału. Jeśli program jest dostarczany w produkcie zaprojektowany tak, by umożliwiał uruchamianie czyjejś zmodyfikowanej wersji lecz nie pozwala na uruchomienie waszej – praktyka znana jako „tiwoizacja” lub (w perwersyjnej mowie praktykujących te taktyki) „bezpieczne uruchamianie” – wolność 1 staje się teoretyczną fikcją, a nie praktyczną swobodą. To nie wystarczy. Inaczej mówiąc, ta postać binarna nie jest wolnym oprogramowaniem nawet jeśli jej kod źródłowy jest wolny.

Jednym z ważnych sposobów modyfikowania programu jest wykorzystywanie w nim dostępnych wolnych podprogramów i modułów. Jeśli licencja programu zabrania łączenia z istniejącymi modułami na odpowiedniej licencji – na przykład kiedy wymaga, żebyście mieli prawa autorskie do każdego dodawanego przez siebie kodu – wówczas jest zbyt restrykcyjna, by uznać ją za wolną.

Wolność 3 to także wolność do udostępniania Waszych zmodyfikowanych wersji jako wolne oprogramowanie. Wolna licencja może również zezwalać na udostępnianie ich na inne sposoby; inaczej mówiąc, nie musi być to licencja typu copyleft. Jednakże licencja, która wymaga by zmodyfikowane wersje były niewolne, nie kwalifikuje się jako wolna.

Aby wszystkie te wolności nabrały rzeczywistego wymiaru, muszą być nieodwołalne tak długo, jak nie robicie niczego złego. Jeżeli autor oprogramowania ma prawo unieważnienia licencji, bądź wstecznej zmiany jej warunków, nawet wówczas, gdy nie zrobiliście niczego, co by taki krok uzasadniało, to oprogramowanie nie jest wolne.

Jednakże pewne rodzaje zasad dotyczących sposobu rozpowszechniania wolnego oprogramowania są akceptowalne, pod warunkiem, że nie stoją w sprzeczności z zasadniczymi wolnościami. Na przykład, copyleft (w dużym uproszczeniu) jest zasadą, która mówi, że przy redystrybucji programu nie możecie wprowadzać ograniczeń odmawiając wolności innym. Reguła ta nie jest sprzeczna z głównymi swobodami użytkowników, a raczej je chroni.

„Wolne oprogramowanie” nie oznacza „niekomercyjne”. Wolny program musi być dostępny do komercyjnego wykorzystywania, komercyjnego rozwijania i komercyjnego rozpowszechniania. Komercyjny rozwój wolnych programów nie jest już niczym niezwykłym; takie wolne komercyjne oprogramowanie jest bardzo ważne. Możliwe, że zapłaciliście za kopie wolnych programów, mogliście też otrzymać je bezpłatnie. Ale bez względu na to, w jaki sposób je otrzymaliście, zawsze macie wolność do kopiowania i modyfikowania programów, a nawet sprzedawania kopii.

 
Go to top
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd